Iedereen is een beetje welzijnswerker

'We zorgen voor u, doe vooral niets zelf.' Een dergelijke houding is in een vergrijzende samenleving niet vol te houden. Door uit te gaan van de eigen kracht en het sociaal netwerk blijven mensen langer actief en fit. Dat is bevorderlijk voor de kwaliteit van leven en bespaart geld.

Ook voor het welzijnswerk moet de nieuwe benadering van de Wmo gevolgen hebben, vindt VNG-directieraadslid Sandra Korthuis.

Resultaat voorop
Bij de Wmo draait het om individueel maatwerk in plaats van om algemene, verzekerde rechten. De vraag 'Wat kan cliënt zelf, of samen met familie, wijkbewoners of vrijwilligers?' komt daarbij nadrukkelijk aan de orde. Het is het resultaat dat telt. Korthuis: 'Vaak is een duwtje in de rug voldoende om iemand over een ‘dood punt’ heen te helpen en zelf actie te laten ondernemen.'

Welzijnswerk
Wat betekent dat voor het welzijnswerk? 'Betaalde krachten zijn lang niet altijd nodig. En als die wel nodig zijn, hoeven dat lang niet altijd HBO-opgeleide mensen te zijn. MBO voldoet uitstekend, zeker in combinatie met een portie levenservaring'. Korthuis erkent dat HBO'ers nodig zijn om bij ingewikkelde situaties te interveniëren. 'Maar als het goed is, zijn dat uitzonderingssituaties'.

Sociale verbanden
Sandra Korthuis benadrukt het belang van sociale verbanden en cohesie, sociaal isolement moet worden bestreden. Mensen hebben vooral baat bij contacten in hun eigen netwerk. 'Daarom is iedereen een beetje welzijnswerker'.

Zie ook
Het stuk hieronder is een opiniebijdrage in dagblad Trouw.

• Sandra Korthuis: Doe voor zorg eerst een beroep op de eigen omgeving (25 juli 2010)