Minister legt haar beleid rond recreatiewoningen uit

Gemeenten moeten bewoners van een recreatiehuisje vóór 2010 vertellen of zij dat mogen blijven doen. Na die datum zijn gemeenten verplicht op verzoek een persoonlijke ontheffing te verlenen. Minister Cramer legt haar beleid in een brief aan de vaste VROM-kamercommissie nog eens nader uit. Aanleiding was een signaal van een individuele bewoner van een recreatiewoning in Epe.

Het rijk stelde in 2003 de kaders van het recreatiewoningenbeleid vast. Gemeenten en provincies vullen binnen deze kaders het beleid concreet in. Dit omdat zij dichter bij de problematiek staan en daarmee de lokale en regionale achtergronden kunnen meewegen.

Keuzemogelijkheden
Gemeenten hebben verschillende mogelijkheden hoe zij omgaan met de onrechtmatige permanente bewoning van recreatiewoningen in hun gemeente. Het gaat dan om bewoners die daarin vóór 31 oktober 2003 en sindsdien onafgebroken hebben gewoond De mogelijkheden zijn:

1. Legaliseren, door de recreatiewoning definitief om te zetten in een reguliere woning.
2. Bewoners een persoonsgebonden gedoogbeschikking of persoonsgebonden vrijstelling geven
3. Het permanent bewonen blijven verbieden en dus gaan handhaven.

De gemeente kan ook kiezen voor een combinatie van deze mogelijk-heden.

Maatwerk
Omdat elke gemeente zelf mag bepalen welk beleid zij kiest, zijn er dus van gemeente tot gemeente verschillen in beleid. Dit is inherent aan decentralisatie en komt op veel andere beleidsterreinen ook voor.

Meer informatie

• Brief van Minister Cramer: ' Reactie op Commissiebrief inzake permanente bewoning van recreatiewoningen' (7 maart 2008) 
• www.vrom.nl/recreatiewoningen
• VNG-dossier Recreatiewoningen